که داشتم ز سردرد تا سحر فریاد

نه رام با من گمنام شخصی از اشخاص

نه یار من افکار فردی از افراد

به فکر بی کسی خود فتاده بودم دوش

نداشتم چو درین کهنه دودمان امید

که جز ودود رسد کس به داد اهل و داد

سمند عزم برانگیختم که یک باره