تن سیماب کافتاده است دور از بطن کان لرزد

ردیف افتاد پس دور از قوا فی ختم کن ای دل

سخن را بر دعا تا کی بوان گفتن فلان لرزد

ز تحریک طبیعت تا درین مهد گران جنبش

تن دشمن که اکنون می تپد بر روی خاک از تو

بزیر خاک نیز از صولتت سیماب سان لرزد