چه تا بهاش که در دست اقتدار آمد

ز ناز خوی بتان دارد آرزو چه عجب

اگر امید تو را دیر در کنار آمد

عدو چو پنجه قدرت به پنجه تو فکند

به جای ماند دو روزی ولی نرفت از جا

اساس دولت و نصرت که استوار آمد

خوشا سحاب صلاح تو کز ترشح آن