نه بر زبان کسی حرف گیر و دار آمد

جهان فدای شعورت که تا به قوت عقل

جهان ستان ز عدوی ستم شعار آمد

نه در ضمیر کسی فکر کارزار گذشت

درین محیط پرآشوب زورق که و مه

ز لنگری که تو را بود بر کنار آمد

اگرچه بود به گردت حصارهای دعا