ز لنگری که تو را بود بر کنار آمد

نه در ضمیر کسی فکر کارزار گذشت

نه بر زبان کسی حرف گیر و دار آمد

درین محیط پرآشوب زورق که و مه

اگرچه بود به گردت حصارهای دعا

دعای محتشمت بهترین حصار آمد

پناه جان تو آن حصن سخت بنیان باد