برون جست از حصار استوار سینه مجنون وش

که باری از دلم بردار بر طبعش گران آمد

به خود تا نقش می بستم کزین غمخانه بگریزم

سپاه غم به ره بستن جهان اندر جهان آمد

دل صابر که قصر پیکرم را پاسبان آمد

گریبان می دریدم کز جنون عریان شود ناگه

نوید خلعت خاص از بر نواب خان آمد