ادبار بین که بی درمی چون من از عراق

گیرد مرا میان روش از من کران کند

آرام بخشم اوست ولی چون برغم زر

دست آردم به جیب دلم را طپان کند

نظمی روان به جانب هندوستان کند

کاندر چهار رکن فصیحی که بشنود

وصف فصاحتش به دو صد داستان کند