رود را چون بنوازی کند آغاز سرود

گرچه دیوان وی آمد دو جهان را زینت

مدحت ای زیب جهان زینت آن خواهد بود

به نوازش که شود تا ابدت مدح سرا

تا ز تاثیر عدالت که زوالش مرساد

خلق در سایه حکام توانند آسود

بر سر خلق خدا سایه عدل تو بود