مدحت ای زیب جهان زینت آن خواهد بود

تا کمین ذره ذرات وجودش گردد

نجم خورشید طلوع و مه برجیس صعود

گرچه دیوان وی آمد دو جهان را زینت

به نوازش که شود تا ابدت مدح سرا

رود را چون بنوازی کند آغاز سرود

تا ز تاثیر عدالت که زوالش مرساد