تا کمین ذره ذرات وجودش گردد

مدح خود دوش ز سکان سماوات شنود

چه شور گو تو هم از جایزه مدحت خویش

رفعت پایه قدرش بنمائی به حسود

نجم خورشید طلوع و مه برجیس صعود

گرچه دیوان وی آمد دو جهان را زینت

مدحت ای زیب جهان زینت آن خواهد بود