عرش بلند منظره اعظم مجید

یعنی سمی احمد یثرب حرم که هست

از خاک رو به حرمش دیده مستفیذ

بر پیشطاق خویش رقم کرده اسم او

جان آفرین که زیب حکومت به عدل داد

یک فرد را به معدلت او نیافرید

بر زد سنان تیره غیرت سر از زمین