جان آفرین که زیب حکومت به عدل داد

از خاک رو به حرمش دیده مستفیذ

بر پیشطاق خویش رقم کرده اسم او

عرش بلند منظره اعظم مجید

یک فرد را به معدلت او نیافرید

بر زد سنان تیره غیرت سر از زمین

هر جا که داد او سر بیداد را برید