مرگ همانجا به او دست و گریبان رسید

سینه اعدای او خانه زنبور شد

بس که ز شستش بر او ناوک پران رسید

خصم دغا هرکجا کرد ز دستش فراز

بس که شد از هیبتش جان ز بدنها برون

تیغ بهر سو که راند بر تن بی جان رسید

جانب او بس که داشت بیش ز امکان فضا