بس که شد از هیبتش جان ز بدنها برون

بس که ز شستش بر او ناوک پران رسید

خصم دغا هرکجا کرد ز دستش فراز

مرگ همانجا به او دست و گریبان رسید

تیغ بهر سو که راند بر تن بی جان رسید

جانب او بس که داشت بیش ز امکان فضا

بر سر خصمش اجل پیش ز فرمان رسید