تا ز صعود بخار خواهد از ابر بهار

جان به لب طاقتم از غم دوران رسید

شربت لطفی فرست کاین تن رنجور را

درد کشیدن خطاست حال که درمان رسید

قطره ز بالا فتاد رشحه به بستان رسید

ابر نوال تو را مایه کم از یم مباد

کز تو به هر کس که بود رشحه احسان رسید