گشود دست و تنم را فکند در بستر

گذشت برخی از آن شب برین نمط حاصل

که دل فکار و جگر ریش بود جان مضطر

چو بعد از آن سپه خواب براساس حواس

گذشت اول آن خواب اگرچه در غفلت

ولی در آخر آن فیض بود بی حد و مر

چه دید دیده دل افروز عالمی که در آن