نسیمی گر ازین گرما وزد بر عرصه محشر

سمندر گر برون آید ز آتش دوزخی بیند

که تا برگردد از تف هوا در گیردش پیکر

گنه کاران سمندر سان به آتش در روند آسان

یخ اندر زیر و آتش بر زبر یابند بالینه

به تخت اخگر و تخت هوا از عجز خاکستر

به جز سطح معقر آن هم از نزدیکی آتش