یخ اندر زیر و آتش بر زبر یابند بالینه

که تا برگردد از تف هوا در گیردش پیکر

گنه کاران سمندر سان به آتش در روند آسان

نسیمی گر ازین گرما وزد بر عرصه محشر

به تخت اخگر و تخت هوا از عجز خاکستر

به جز سطح معقر آن هم از نزدیکی آتش

نماند هیچ جز وی مضحل ناگشته از مجمر