در آن عالم که می گنجد شکوه کبریای تو

هراس نیزه ات غارتگر دکان جوشن گر

ز تاب شعله رمحت درخت فتنه بار افکن

ز آب چشمه تیغت نهال فتح بارآور

زمین و آسمان دیگر است و وسعت دیگر

سرایت گر کند در عالم استغنای ذات تو

رضیع از خشک لب سیر و نگیرد شیر از مادر