سرایت گر کند در عالم استغنای ذات تو

ز آب چشمه تیغت نهال فتح بارآور

در آن عالم که می گنجد شکوه کبریای تو

زمین و آسمان دیگر است و وسعت دیگر

رضیع از خشک لب سیر و نگیرد شیر از مادر

اگر تبدیل طبع آب و خاک اندر خیال آری

بجنبد کشتی اندر بحر چون صرصر دود دربر