بجنبد کشتی اندر بحر چون صرصر دود دربر

سرایت گر کند در عالم استغنای ذات تو

رضیع از خشک لب سیر و نگیرد شیر از مادر

اگر تبدیل طبع آب و خاک اندر خیال آری

وگر حفظت به حال خویشتن خواهد طبایع را

کبود از سیلی سرما نگردد چهره اخگر

خورد گر بر زمین و آسمان زور تلاش تو