بر خرمن حیات عدو برگ ریز باد

جیش تو را حصار شود حفظ دادگر

تیغت شود مقلد سبابه نبی

خصمت اگر کند سپر از قبه قمر

چون تیغ شعله اش ز نیام آوری به در

بار زره بر آن تن نازک منه که من

افکنده ام ز داعیه صد جوشنت ببر