وز سحاب تربیت هرچند بر کشت دلت

کاروانهای جواهر را سر اندر بحر و بر

گر نصیحت می پذیری خیز و در باغ خیال

از زلال نظم کن نخل قلم را بارور

ز اقتضای خشگ سال لطف کم ریزد مطر

آن چنان رو بر سر مدحش کز اعجاز سخن

از حجر دهقانی طبعت برانگیزد شجر