کاروانهای جواهر را سر اندر بحر و بر

وز ثنایش طبع مضمون آفرینش می کند

در تن شخص فصاحت هر زمان جان دگر

وز مدیحش کاروان سالار فکرت می دهد

گر نصیحت می پذیری خیز و در باغ خیال

از زلال نظم کن نخل قلم را بارور

وز سحاب تربیت هرچند بر کشت دلت