کش نشان از رخ آن شمسه خورشید عذار

وانکه با عفت وی کوه گران سنگ نمود

دعوی وزن ولی پیش خرد کرد انکار

تا درین قصر مقرنس نتواند دادن

به کسی بخت به خوابش هم اگر بنماید

نگذارد که شود تا به قیامت بیدار

عهد علیای کمین جاریه اش بندد اگر