عهد علیای کمین جاریه اش بندد اگر

کش نشان از رخ آن شمسه خورشید عذار

به کسی بخت به خوابش هم اگر بنماید

نگذارد که شود تا به قیامت بیدار

چرخ بر ناقه خود گیردش از بهر مهار

درکشد ناقه مهار از کف او گر نکند

سر تانیث خود اول به ضرورت اظهار