آنقدر ذکر تو می آورم از دل به زبان

نیست جز چشم من و چشم کواکب بیدار

آن قدر می کنم از بهر بقای تو دعا

که مرا می رود از کار زبان زان اذکار

که مرا میفکند کثرت نطق از گفتار

تا شود ظل همای عظمت گسترده

ز خدیوان جهان حارث گیتی سالار