که مرا میفکند کثرت نطق از گفتار

آن قدر می کنم از بهر بقای تو دعا

که مرا می رود از کار زبان زان اذکار

آنقدر ذکر تو می آورم از دل به زبان

تا شود ظل همای عظمت گسترده

ز خدیوان جهان حارث گیتی سالار

ظل نواب همایون نشود کم ز سرت