کاش صد داغ دیگر بودی و بر دل نبدی

که ازین شغل خسیس اند عزیزان همه خوار

اثری مانده ز هر داغ وزین داغ عجب

این اثر مانده که نگذاشته از من آثار

زخم این داغ کزو جان عزیز است فکار

ای فلک این چه بهارست که از بوالعجبی

می نماید به من از هیات گل هیبت خار