از ریاض طرب آورده به دشت تعبم

صبر و آرام و قرار از من دیوانه فرار

از ثریا به ثری برده فرو بخت نگون

مهجه رایت اقبال مرا از ادبار

چرخ غدار که بر کینه نهاده ست مدار

دهر مشکل که ازین پستیم آرد بیرون

دور هیهات کزین ورطه ام آرد به کنار