دهر مشکل که ازین پستیم آرد بیرون

مهجه رایت اقبال مرا از ادبار

از ریاض طرب آورده به دشت تعبم

چرخ غدار که بر کینه نهاده ست مدار

دور هیهات کزین ورطه ام آرد به کنار

مگر از زیر و زبر کردن بنیاد غمم

قدرت خویش کند آینه دهر اظهار