بزرگان داننده برخاستند

که شد روم ضحاک و ما جمشید

همی گفت گریان و دل پر ز درد

دو رخساره زرد و دو لب لاژورد

همه پاسخش را بیاراستند

خروشی برآمد ز ایران به زار

که گیتی نخواهیم بی شهریار