که ز افراد بشر پیش ز فوق بشری

طبع علیا کشد از رهگذر آن آزار

یک دعا می کند اما و دعا این که ز غیب

فکند در دل الهام پذیرت جبار

کیست مشغول دعایت به عشی و ابکار

وز غلامان تو آن بنده بی همتا کیست

که مباهیست به او دور سپهر دوار