که مباهیست به او دور سپهر دوار

که ز افراد بشر پیش ز فوق بشری

کیست مشغول دعایت به عشی و ابکار

وز غلامان تو آن بنده بی همتا کیست

وز کدامین فدوی چاکر کار آمدنی

خواهد آمد به زبان تو ز یاد از همه کار

وز کجا نظم که خواهد به میان باقی ماند