دماند در جبل ز احجار اشجار

چراغ دین چو گردد از تو ذوالنور

بسوزد کافر صد ساله زنار

اگر جازم شود دهقان سعیت

نیابد در پناه حفظت آسیب

حریر برگ گل از سوزن خار

و گر ماه از تو پوشد کسوت نور