و گر ماه از تو پوشد کسوت نور

دماند در جبل ز احجار اشجار

نیابد در پناه حفظت آسیب

حریر برگ گل از سوزن خار

شود از روز روشن تر شب تار

اگر یکبار خواهی رفع ظلمت

برآرد خور سر از ظلمات ناچار