عنان تاب از ره افکار شو هان

ز آغاز لیالی تا به اسحار

خموش ای دل که از بسیارگوئی

دل نازک دلان می یابد آزار

که شد ز اطناب پای خامه افکار

به تنگ آمد ثنا از دست نطقت

دعا نوبت طلب شد دست بردار