بود جای سر خصمت سر دار

بود تا ملک جسم از خسرو روح

بود تاسر بر آن اقلیم سردار

تو سردار جهان باشی و دایم

به کینت هر که بر بالین نهد سر

نگردد تابه صبح حشر بیدار