بود تاسر بر آن اقلیم سردار

ز امرت هر که در دوران کشد سر

چو پرگارش فلک سازد نگون سار

بود تا ملک جسم از خسرو روح

تو سردار جهان باشی و دایم

بود جای سر خصمت سر دار

به کینت هر که بر بالین نهد سر