چو پرگارش فلک سازد نگون سار

درین سطح از پی رسم دوایر

بود تا گردش پرگار در کار

ز امرت هر که در دوران کشد سر

بود تا ملک جسم از خسرو روح

بود تاسر بر آن اقلیم سردار

تو سردار جهان باشی و دایم