پایم روان به درگه نواب نامدار

با آن کزین سکون قوی لنگرم ز کوه

سنگین تر است کفه میزان اعتبار

غبنی است بس گرانم از این رهگذر که نیست

سلطان کامکار محمد امین که هست

نازان به آفریدن او آفریدگار

آن قبله امم که به تنگ است سده اش