آن قبله امم که به تنگ است سده اش

پایم روان به درگه نواب نامدار

سلطان کامکار محمد امین که هست

نازان به آفریدن او آفریدگار

از اختلاط ناصیه شاه و شهریار

وان قلزم کرم که کشیده ز ساحلش

تا سقف عرش بر سر هم در شاه وار