کانسان ز اقتدار بود اژدها سوار

نهیش به روی سیل نگون دست اگر نهد

پس خم زنان رود به عقب تا به کوهسار

بر رخش گرم جوش ببین گر ندیده ای

از هم بپاشد و تل خاکستری شود

بیند اگر به قهر درین نیلگون حصار

هست از برای سوختن خرمن عدو