بیند اگر به قهر درین نیلگون حصار

بر رخش گرم جوش ببین گر ندیده ای

کانسان ز اقتدار بود اژدها سوار

از هم بپاشد و تل خاکستری شود

هست از برای سوختن خرمن عدو

کافی ز آتش غضبش گرمی شرار

ای مالک رقاب ملوک سخن که هست