ای مالک رقاب ملوک سخن که هست

بیند اگر به قهر درین نیلگون حصار

هست از برای سوختن خرمن عدو

کافی ز آتش غضبش گرمی شرار

بر مدحت تو سلسله نظم را مدار

هرکس به مدعای دگر از سحاب نظم

بر کشت دولت تو ز شعر است رشحه بار