بر مدحت تو سلسله نظم را مدار

هست از برای سوختن خرمن عدو

کافی ز آتش غضبش گرمی شرار

ای مالک رقاب ملوک سخن که هست

هرکس به مدعای دگر از سحاب نظم

بر کشت دولت تو ز شعر است رشحه بار

مقصود ومدعای من اما ز مدح تو