بر کشت دولت تو ز شعر است رشحه بار

ای مالک رقاب ملوک سخن که هست

بر مدحت تو سلسله نظم را مدار

هرکس به مدعای دگر از سحاب نظم

مقصود ومدعای من اما ز مدح تو

اینست این که نام تو سلطان نامدار

زیب کلام و زینت دیوان من شود