بر رای او مدار نیابد جهان قرار

مریم عفاف فاطمه ناموس کش سپهر

خواندست پادشاه خوانین روزگار

مخدومه جهان که اگر ننهد آسمان

تاج سر زمان که زمین حریم او

فرسوده شد ز ناصیه شاه و شهریار

تا کار آفتاب بود سایه گستری