باز از پرتو همسایگی شعله نار

می زند نوبت من ادر که البرد هلک

باز لشگر کش برد از بغل قله کوه

می دواند به حدود از دمه چون دود برگ

می فرستد ز دخان تحفه سمندر به ملک

برف طراحی باغ از رشحات نمکین

آن چنان کرده که می بارد از اشجار نمک