در کف ساقی بزمت شد مزید عقل و هوش

ای غبار راه تمکین تو بر غبرا ثقیل

گر اثر را از موثر دور خواهی تا به حشر

بیضه ابیض نگیرد رنگ در دریای نیل

رطل مرد افکن که آمد عقل عالم را مزیل

من که چون قربانی تیغ خلیل اندر ازل

داشتم در سر که در قربانگهت کردم قتیل